The Shekinah Glory

To behold the beauty of the Lord, And to inquire in His temple.

De Bron

 

37 Op de laatste dag, het hoogtepunt van het feest, stond Jezus in de tempel, en hij riep: ‘Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken!38 “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft,” zo zegt de Schrift.’ 39 Hiermee doelde hij op de Geest die zij die in hem geloofden zouden ontvangen; de Geest was er namelijk nog niet, want Jezus was nog niet tot Gods majesteit verheven.
 

Johannes 7: 37 -39 

Jezus en de Samaritaanse Vrouw

 

 

 


Jezus en de Samaritaanse vrouw. 


Joh.4:5-7 Zo kwam Hij bij de Samaritaanse stad Sichar, dicht bij het stuk grond dat Jakob aan zijn zoon Jozef gegeven had, waar de Jakobsbron is. Jezus was vermoeid van de reis en ging bij de bron zitten; het was rond het middaguur. Toen kwam er een Samaritaanse vrouw water putten. Jezus zei tegen haar: Geef Mij wat te drinken.


Op een van Zijn reizen door Israël kwam Jezus op gegeven moment bij het dorpje Sichar dat in het noordelijke deel van Israël lag; dit gebied werd bewoond door Samaritanen, en dat waren mensen waarvan vorige generaties als ballingen naar het land van Israël gedeporteerd waren (2Kon.17:24-33). Dat was de reden waarom rasechte Joden beslist niet met deze mensen wilden omgaan (Joh.4:9). Maar Jezus had totaal geen last van rassendiscriminatie in Zijn hart en Hij sprak haar openlijk aan; de manier waarop Jezus met deze vrouw omging, bevat voor ons een diepe les in het bruidsperspectief van het koninkrijk van God. 


A: Een tragisch verleden en heden.


Joh.4:17-18 Ik heb geen man, zei de vrouw. U hebt gelijk als u zegt dat u geen man hebt, zei Jezus, u hebt vijf mannen gehad, en degene die u nu hebt is uw man niet. Wat u zegt is waar.


Deze Samaritaanse vrouw had een ongelukkig leven achter de rug; want als een door God geschapen mens had ook zij een ingeboren verlangen naar liefde, maar zij was op dat terrein diep teleurgesteld geraakt. Ze was er niet in geslaagd om de emotionele honger in haar hart en de hunkering in haar geest te laten verzadigen door mensen, want ze was al vijf keer getrouwd geweest, maar had daarna de moed opgegeven. Ze woonde weliswaar met een andere man samen, maar ze was niet meer met hem getrouwd, zo groot was haar desillusie over het huwelijk. Ze had haar leven lang gehoopt dat mensen haar de liefde zouden kunnen geven waar ze zo wanhopig naar zocht, maar tevergeefs.


Jer.2:13 Twee wandaden heeft Mijn volk begaan: het heeft Mij verlaten, de bron van levend water, en het heeft waterkelders uitgehouwen, kelders vol scheuren, waarin het water niet blijft staan.


Jer.17:5-6 Vervloekt wie op een mens vertrouwt, wie zijn kracht ontleent aan stervelingen,


wie zich afkeert van de HEER. Hij is als een struik in een dorre vlakte, hij merkt de komst van de regen niet op. Hij staat in een steenwoestijn, in een verzilt en verlaten land.


Deze woorden van Jeremia waren behoorlijk op haar van toepassing, want zij had levend water gezocht bij mannen, maar deze mannen bleken zelf vol scheuren te zitten, waardoor haar hunkering naar liefde voortdurend wegliep in het niets. En omdat zij haar vertrouwen in mannen had geprobeerd te stellen, werd zijzelf als een struik in een dorre vlakte; de liefde die zij zocht bleef voor haar onbereikbaar ver.


Haar vertrouwen in mensen was diep geschonden, maar daardoor had zij zichzelf in een emotioneel isolement gebracht, waardoor haar eenzaamheid alleen nog maar vergroot werd. Ze beschermde weliswaar haar hart tegen verdere emotionele verwonding (Spr.4:23), maar wel op een verkeerde manier. Vanwege haar slechte reputatie en haar isolement had ze zichzelf eraan gewend om op het heetst van de dag naar de put te gaan om water te halen (vers 6-7); dit was het slechtst mogelijke moment om water te halen, want het was bloedheet. En zo ontmoette Jezus haar in haar isolement. 


B: De zuivere visie van Jezus.


Jes.11:3 Hij ademt eerbied voor de HEER; Zijn oordeel stoelt niet op uiterlijke schijn, noch grondt Hij Zijn vonnis op geruchten.


Joh.5:22+30 De Vader Zelf velt over niemand een oordeel, maar Hij heeft het oordeel geheel aan de Zoon toevertrouwd……Ik kan niets doen uit Mijzelf: Ik oordeel naar wat Ik hoor, en Mijn oordeel is rechtvaardig omdat Ik Mij niet richt op wat Ik Zelf wil, maar op de wil van Hem die Mij gezonden heeft.


Jezus zag deze vrouw aankomen en Hij keek onmiddellijk dwars door haar heen, omdat de Heilige Geest Hem alles over deze vrouw liet zien, wat Jezus weten moest om haar te kunnen helpen. Hij zag haar nood, maar Hij keek dieper in haar hart dan alleen maar naar de omvang van haar problemen; als Koning-Bruidegom zag Hij in haar een potentiële Bruid. Want ook in haar had God de mogelijkheid tot het bruidsperspectief van Gods koninkrijk geschapen; ook zij was geroepen om een eeuwige liefdesrelatie met Jezus Christus de Zoon van God te hebben. En daarom lokte Jezus haar in de val van Zijn eeuwige liefde; via natuurlijke beelden leidde Jezus deze vrouw op weg naar het eeuwige bruidsperspectief. En daarbij openbaarde Jezus de conditie van Zijn eigen hart, het hart van een verlangende Bruidegom die dorst heeft naar Zijn Bruid. 


C: De dorstige Christus.


Joh.4:7b Jezus zei tegen haar: Geef Mij wat te drinken.


Natuurlijk had Jezus na Zijn lange reis en vanwege het hete weer gewone menselijke dorst naar gewoon aards water; in alle opzichten was Jezus mens geworden en dus had Hij ook dorst wanneer Hij een aantal uren geen water gedronken had. In Israël moet men namelijk minimaal 2 liter water per dag drinken. Maar Jezus gebruikte Zijn natuurlijke dorst om de vrouw attent te maken op Zijn geestelijke dorst; want in dit zelfde evangelie van Johannes spreekt Jezus nog een keer over Zijn dorst.


Joh.19:28 Toen wist Jezus dat alles was volbracht, en om de Schrift geheel in vervulling te laten gaan zei Hij: Ik heb dorst.


Om het bruidsperspectief van het koninkrijk van God volledig in vervulling te kunnen laten gaan had God de Vader een lege ruimte in het hart van Zijn Zoon Jezus gecreëerd, zodat er een verlangen in het hart van Jezus ontstond naar een Bruid die de Vader voor Hem bestemd had. Om deze reden was Jezus als mens naar de aarde gekomen, omdat Hij Zijn Bruid alleen maar op de aarde kon vinden; want de Bruid bestaat uit mensen, zoveel mensen als maar mogelijk is. Jezus moest zelfs de weg van het kruis gaan om deze Bruid voor Zichzelf te kunnen winnen, maar het vooruitzicht op de vreugde van het genieten van Zijn eigen Bruid motiveerde Jezus om inderdaad de weg van het kruis te gaan.


Hebr.12:2 Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor Hem in het verschiet lag, liet Hij Zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God.


En vanaf het moment dat de Vader in Jezus deze lege ruimte van verlangen in Zijn hart schiep heeft Jezus dorst gehad, en tot aan het moment waarop het grote bruiloftsmaal van het Lam gaat plaatsvinden (Openb.19:7-9) zal Jezus nog dorst hebben naar Zijn Bruid. Zo heeft de Vader het gewild! Dus toen Jezus deze Samaritaanse vrouw zag en ook haar beschadigde en onvervulde verlangen naar liefde, werd Hij met een diep medelijden bewogen en verlangde Hij ernaar om haar onverzadigde hart te vullen met Zijn hartstochtelijk gepassioneerde liefde voor mensen. Jezus sprak de volle waarheid toen Hij tegen deze vrouw zei dat Hij dorst had, maar Zijn dorst sprak van een eeuwig verlangen om haar samen met vele miljoenen anderen te maken tot Zijn Bruid. 

D: De dorstlessende Christus.


Joh.4:10 Jezus zei tegen haar: Als u wist wat God wil geven, en Wie het is die u om water vraagt, zou u Hém erom vragen en dan zou Hij u levend water geven.


De Samaritaanse vrouw was stomverbaasd dat Jezus, een Joodse man, haar om water durfde te vragen, want Joden zouden nooit hulp hebben gezocht bij Samaritanen. En Jezus besefte natuurlijk dat zij totaal geen idee had Wie er voor haar stond; zij was aanwezig bij de mensgeworden God van Israël, de Joodse Messias die komen zou om zuiver levend water aan de mensen te geven. Maar Jezus wist één ding wel, namelijk dat zodra zij in de gaten zou hebben wie Hij was, zij Hem onmiddellijk om dit eeuwige levende water zou vragen. Jezus wist dat Hij het enige antwoord was op haar hunkerende verlangen naar liefde, een liefde die niet door andere mensen te verzadigen was.


En Hij was inderdaad gekomen om deze door God geschapen dorst te lessen met het water van de Heilige Geest. Jezus was niet alleen de dorstige Christus, maar ook de dorstlessende Christus; Hij was gekomen om te geven zodat Hij daarna zou kunnen terugontvangen. Dat was de vreugde die voor Hem in het verschiet lag, en daarom was Jezus bereid om ook voor deze vrouw naar het kruis te gaan. Jezus was gekomen om te geven en niet om te ontvangen (Matt.20:28), maar Hij wist dat Hij ook uit haar leven de liefde zou kunnen terugontvangen die Hij haar Zelf zou geven. 


E: Een smal referentiekader.


Joh.4:11-12 Maar heer, zei de vrouw, u hebt geen emmer, en de put is diep; waar wilt u dan levend water vandaan halen? U kunt toch niet meer dan Jakob, onze voorvader? Hij heeft ons die put gegeven en er zelf nog uit gedronken, en ook zijn zonen en zijn vee.


In Gen.26:12-22 is er sprake van een periode van conflicten tussen Isaäk en de Filistijnen en dit conflict draaide om waterbronnen; Isaäk was namelijk in die tijd bijzonder rijk geworden (vers 12), maar voor het onderhouden van zijn grote kudden vee had hij veel drinkwater nodig voor zijn dieren. Daarom groeven zijn knechten op allerlei plekken waar ze waterbronnen hoopten te vinden. Het verschil tussen een bron en een put was, dat in een bron water naar boven borrelde vanwege de ondergrondse waterdruk, terwijl in een put het waterniveau erg laag bleef staan en men vaak diep moest afdalen om water met kruiken naar boven te halen. Het water in een put was dus stilstaand water, maar het water in een bron was opborrelend water, en dat water noemde men levend water (vers 19); de NBV vertaalt dit helaas met helder water.


In de tijd van Jezus was een van deze bronnen allang uitgeput in zijn kracht, en alles wat er overgebleven was, was een put met slechts een laagje water op de bodem. Daarom zei de Samaritaanse vrouw ook dat de put diep was, en dat een emmer of kruik nodig was om het water naar boven te kunnen halen. Haar referentiekader voor levend water was dus een heel gewoon natuurlijk spraakgebruik, maar Jezus bedoelde iets heel anders met levend water. Daarmee doorkruiste Jezus het smalle denkpatroon van deze vrouw om haar mee te nemen naar het eeuwige perspectief van levend water in het koninkrijk van God. 

F: Het levende water van Gods koninkrijk.


Joh.4:13-14 Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen, zei Jezus, maar wie het water drinkt dat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.


Joh.7:37-39 Op de laatste dag, het hoogtepunt van het feest, stond Jezus in de tempel, en Hij riep: Laat wie dorst heeft bij Mij komen en drinken! Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in Mij gelooft, zo zegt de Schrift. Hiermee doelde Hij op de Geest die zij die in Hem geloofden zouden ontvangen; de Geest was er namelijk nog niet, want Jezus was nog niet tot Gods majesteit verheven.


Jezus nam de Samaritaanse vrouw mee naar het perspectief van het koninkrijk van God, waarin mensen een door God geschapen dorst hebben die ze kunnen verzadigen met het levende water van de Heilige Geest. In Joh.7:39 wordt duidelijk gesteld dat de Heilige Geest de bron is van het levende water waarmee mensen in het kader van het bruidsperspectief hun dorst kunnen lessen bij de hemelse Bruidegom Jezus Christus. Het hoofddoel van de Heilige Geest is namelijk om Jezus te eren als de hemelse Bruidegom die door God de Vader voorbestemd is om uit de mensheid een eeuwige Bruid te ontvangen. Het bruidsperspectief tussen Jezus de Bruidegom en de gemeente als Bruid staat centraal in al het handelen van de Heilige Geest.


Joh.16:13-15 De Geest van de waarheid zal jullie, wanneer Hij komt, de weg wijzen naar de volle waarheid. Hij zal niet namens Zichzelf spreken, maar Hij zal zeggen wat Hij hoort en jullie bekendmaken wat komen gaat. Door jullie bekend te maken wat Hij van mij heeft, zal Hij Mij eren. Alles wat van de Vader is, is van Mij; daarom heb Ik gezegd dat Hij alles wat Hij jullie bekend zal maken, van Mij heeft.


En Jezus bood de Samaritaanse vrouw het levende water van het bruidsperspectief aan; daarmee nodigde Hij haar uit om deel te komen uitmaken van de Bruid van Christus. In feite vroeg Hij haar daarmee ten huwelijk, een geestelijk en eeuwig huwelijk, maar deze vrouw was nog lang niet zover dat Hij haar dat duidelijk kon maken. Ze zou zeer waarschijnlijk Zijn geestelijke uitnodiging vertaald hebben naar een natuurlijk huwelijksaanzoek, en dat zou de verwarring in haar hart alleen maar vergroot hebben. Maar Jezus bood haar wel de enorme verzadiging van het bruidsperspectief aan zonder dat zij in staat was de diepte van Zijn uitnodiging te doorgronden. 


G: Aanbidding als vrucht van het levende water.


Joh.4:23-24 Maar er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen, dat wie de Vader echt aanbidt, Hem aanbidt in Geest en in waarheid. De Vader zoekt mensen die Hem zo aanbidden, want God is Geest, dus wie Hem aanbidt, moet dat doen in Geest en in waarheid.


In de verzen 15 t/m 19 ontmaskerde Jezus het geheim van de vrouw, en zij had onmiddellijk in de gaten dat Jezus in ieder geval een profeet was. Om de een of andere reden veranderde zij het gesprek met Jezus in een conversatie over religie; en ze stelde de juiste plaats van aanbidding ter discussie, omdat er een groot verschil van mening bestond tussen de Joden en de Samaritanen over wat de ware plaats van aanbidding was (vers 20). Jezus maakte van de gelegenheid gebruik om haar duidelijk te maken dat waarachtige aanbidding niet gebonden is aan een natuurlijke lokatie, maar aan de conditie van de inwendige mens. De echte aanbidder behoort God te aanbidden door de inspiratie van de Heilige Geest vanuit zijn menselijke geest en dat met een hartsgesteldheid die diepgeworteld is in de waarheid.


Deze aanbidding kan alleen uit de mens voortkomen wanneer hij door God is uitgenodigd om d.m.v. wedergeboorte het bruidsperspectief binnen te stappen. Aanbidding wordt daarna een expressie van de mens die verliefd is geworden op Jezus, omdat Jezus hem of haar heeft uitgenodigd deel uit te maken van de Bruid van Christus. En daarom openbaarde Jezus haar vervolgens Zijn identiteit als Joodse Messias, en dat was iets wat Hij nooit in het openbaar deed behalve later nog één keer in Joh.9:35-39. Maar dit zijn twee uitzonderingen op de regel dat Jezus Zijn eeuwige identiteit als Zoon van God nooit Zelf aan de mensen bekendmaakte; want mensen konden alleen door de openbaring van de Heilige Geest ontdekken dat Jezus de Zoon van God was (Matt.16:17, Joh.6:44). 


H: De Bruidegom plukt de vruchten.


Joh.4:28-30 De vrouw liet haar kruik staan, ging terug naar de stad en zei tegen de mensen daar: Kom mee, er is iemand die alles van mij weet. Zou dat niet de Messias zijn? Toen gingen de mensen de stad uit, naar Hem toe.


Joh.4:39-42 In die stad kwamen veel Samaritanen tot geloof in Hem door het getuigenis van de vrouw: Hij weet alles van me. Ze gingen naar Hem toe en vroegen Hem bij hen te blijven. Toen bleef Hij nog twee dagen. Nog veel meer mensen kwamen tot geloof door wat Hij zei; ze zeiden tegen de vrouw: Wij geloven nu niet meer om wat jij gezegd hebt, maar we hebben Hem zelf gehoord en we weten dat Hij werkelijk de redder van de wereld is.


Jezus nodigde de Samaritaanse vrouw uit om te komen drinken van het levende water van de Heilige Geest in het kader van het bruidsperspectief, omdat Hij de dorstige Christus was die ernaar verlangde om haar dorst te verzadigen en uit haar verzadiging Zelf weer Zijn dorst te kunnen lessen. Hij onderwees haar over het ware karakter van aanbidding, namelijk als een expressie van liefde voor God die Zelf als eerste Zijn liefde gaf aan mensen. Deze vrouw had nog maar net iets geproefd van dit levende water van het bruidsperspectief, of zij ging terug naar haar woonplaats en begon onmiddellijk tegen haar dorpsgenoten te getuigen over Jezus. Het gevolg was dat veel Samaritanen naar Jezus toe gingen, naar Hem luisterden en Hem vroegen of Hij nog langer bij hen zou willen blijven. Jezus bleef nog twee dagen in Sichar en het resultaat daarvan was dat veel Samaritanen tot geloof in Hem kwamen.


Zo begon dit verhaal met de dorstige Christus die uiteindelijk de dorstlessende Christus bleek te zijn; en door Zijn onderwijs en bediening kwamen velen tot geloof die daardoor deel kregen aan het bruidsperspectief en aanbidders werden in geest en in waarheid. En zo plukte Jezus als de Bruidegom de vruchten van Zijn eigen liefdevolle investering in het leven van een wanhopige vrouw, die uitgroeide tot een getuige van Jezus en een aanbidster van de Vader.


Jes.55:1 Hierheen! Hier is water, voor ieder die dorst heeft. Kom, ook al heb je geen geld.  

V.v.d.B.

 
Bron: Internet
 

 

Profetische Aanbidding (deel 1)

 

Dit artikel is een hoofdstuk uit het boek van ds. Loren Sandford, “Profetische aanbidding”

Aanbidding moet nooit slechts een dienst met liederen zijn. Aanbidding moet een geweldige interactie tussen mensen en God zijn, een wonderbaarlijk geven en nemen van liefde en kracht tussen twee partijen die elkaar hartstochtelijk liefhebben. Wat een tragedie dat velen in het lichaam van Christus de aanbidding slechts als een ‘warming up’ voor de preek zien. Zo veel kerken hebben de aanbiddingsdienst gereduceerd tot het zingen van een paar liederen, dat naar een lange preek leidt, zodat we na een uur weer op straat staan! Wat een verlies!
 
Nee, eigenlijk is aanbidding een op zichzelf staande interactie met God, in zichzelf compleet, iets waar tijd voor genomen moet worden. Men moet er van proeven en het laten doordringen. In feite, alhoewel ik mijn spreken nooit devalueer of verwaarloos, geloof ik dat aanbidding een belangrijke plaats inneemt in de kerk gelijk aan het brengen van het Woord. Het heeft net zoveel kracht om begrippen en ideeën over te brengen als preken.
 
Aanbidding komt op minstens twee niveaus tot ons. Op het ene niveau is het eenvoudig gewijd en aanbiddend, een moment van intieme communicatie met God. Maar op een ander niveau kan aanbidding krachtig profetisch en levensveranderend zijn. Eigenlijk geloof ik dat de tijd waarin we leven roept omaanbidding die een profetische kant heeft. Ik geloof niet dat er ooit echte opwekking over de grenzen van de kerk heen zal komen - een opwekking die onze cultuur kan overspoelen - zonder de kracht van echte profetische aanbidding, gebracht op een manier die de cultuur rondom ons zal doordringen.
 
1 Kronieken 25:1 “Voorts zonderden David en de legeroversten tot de dienst af de zonen van Asaf, Heman en Jedutun, die profeteerden bij het spel van citers, harpen en cimbalen.”
 
David en zijn bevelhebbers gaven opdracht tot profetische aanbidding en selecteerden mannen die het volgens hen konden brengen. David en de bevelhebbers van het leger, niet de priesters, wezen muzikanten aan om met muziek te profeteren. Je kunt je afvragen wat bevelhebbers van het leger in vredesnaam met het arrangeren en structureren van muziek te maken hadden. Maar de aanbidding die zij in gedachten hadden, was bepaald niet gewoon. Het was profetische aanbidding.
 
Het lijkt duidelijk dat zij dachten aan de aanstelling van muzikanten voor aanbidding als een strategische militaire zet, essentieel voor overwinning in oorlog. Voor hen waren fysieke oorlog en de verborgen oorlog in de geestelijke gewesten één en dezelfde oorlog, twee kanten van dezelfde strijd. Ik denk dat ze ons verteld zouden hebben dat de uiterlijke fysieke manifestaties van oorlog, het conflict en de oppositie die we in de zichtbare wereld zien, slechts weerspiegelingen zijn van de echte oorlog in de geestelijke gewesten. Als dit waar is, dan moeten we begrijpen dat we altijd eerst de strijd in de geest moeten voeren, voordat we kunnen hopen op overwinning in de fysieke wereld. Het doet er niet toe waar de strijd gestreden wordt, of waarover gevochten wordt, het moet waar zijn. We moeten nooit proberen iets in de fysieke wereld te bereiken dat niet eerst in de geestelijke in gebed is bereikt. David had zijn profetische aanbidders daarom nodig om zijn vijanden in de geest te verslaan, zodat hij ze in de fysieke wereld kon overwinnen.
 
 
Zoek naar de nieuwe baan die de Heer voor jou heeft, maar doe dat nadat je aanbeden en gebeden hebt, totdat je ervaart dat je het in de geest bereikt hebt. Ga op zoek naar de partner die God voor je heeft, je levenspartner, maar begin de zoektocht vanuit een basis van aanbidding en gebed die dingen in de geest tot stand brengt en de weg voor je vrijmaakt om de zoektocht hier op aarde te beginnen. Zoek naar een besef van vrede dat God hier reeds iets tot stand heeft gebracht, ga er dan op uit om te claimen wat Hij tot stand heeft gebracht. Misschien moet je een oneerlijke werkgever confronteren, maar bidt eerst en ga in aanbidding tot je merkt dat er al iets bereikt is of in de geest in beweging is gezet. Je komt bij een plaats van rust in een positie met God. Om die plek van rust en overwinning te bereiken is een functie van profetische aanbidding nodig. Het maakt dingen van de geestelijke wereld echt, zodat ze in de fysieke wereld zich kunnen manifesteren. Sommigen van ons werken iedere dag in een vijandige omgeving, in settings waar niet zulke fijne, oneerlijke mensen hun gezag uitoefenen. Sommigen proberen hun huwelijken te redden. Sommigen van ons leveren iedere dag een gevecht om hun kinderen van zelfverwoesting te weerhouden. Anderen zouden zo graag God zien doorbreken in de gemeenschap op een niveau van opwekking dat de kerk doet ontwaken en de verlorenen vindt.
 
Dit alles heeft betrekking op oorlog. Gebed is een deel van de overwinning. Vast staan in ons geloof (Efeze 6) is een ander belangrijk deel. Demonen berispen is waarschijnlijk het kleinste deel, maar de effectiefste vorm van geestelijke oorlogsvoering die bekend is, is en zal altijd aanbidding zijn, en danspeciaal profetische aanbidding. Wanneer we de heerlijkheid van de Heer opheffen en Jezus trekt ons in Zijn tegenwoordigheid in echte aanbidding, gaat er kracht vloeien die alles wat we ons ooit hebben kunnen indenken of voorstellen, te boven gaat. Het is iets wat de vijand niet uit kan staan. Als Gods mensen zich toewijden tot aanbidding en lofprijzing in elke situatie, ten aanzien van ieder obstakel, dan worden er als het ware kruisraketten achter de linies geschoten om de kracht van de vijand te verslaan, voordat de strijd echt kan beginnen. Daarom stelden de bevelhebbers van David's leger aanbidders aan omde strijd in de geestelijke gewesten te winnen, zodat ze in de fysieke wereld gewonnen kon worden. Het was een strategische zet.
 
Is het daarom zo onbegrijpelijk dat als het moeilijk wordt in je leven en de strijd aanwezig, je eerste aandrang is om weg te blijven bij de aanbidding? Dat zal de stem van de vijand zijn. Het besluit om weg te blijven bij de gemeenschappelijke aanbidding is in zijn voordeel, want als je naar die stem luistert en je aanbidding opgeeft, heeft de vijand al gewonnen. Er is meer. De aanbidding die door David en zijn bevelhebbers ingesteld werd, was meer dan slechts gewijde muziek. Het was profetische aanbidding, het strategische element. Zij moesten met hun muziek profeteren. Profetische aanbidding beweegt zich op een ander peil en op een ander en uniek niveau van kracht. In profetische aanbidding ervaren we de onmiddellijke, levende, in-het-nu woord van de Heer dat nooit uitgaat zonder dat te doen waarvoor het gezonden wordt (Jesaja 55:11). Ik geloof dat de profetische kant in aanbidding het enige element is dat de huidige opwekking mist om het echt in staat te stellen er uit te breken en de wereld te veranderen.
 
Om profetische aanbidding te begrijpen moeten we eerst een paar sleutelfuncties van de profetie zelf begrijpen. Allereerst moeten we enig vooroordeel dat profetie als voornamelijk voorspelling definieert, opzij zetten. Profetie is veel meer dan voorspelling. Eigenlijk is een profetische bediening voor het merendeel helemaal niet voorspellend. De Griekse wortel, prophemi, betekent slechts ‘spreek voort’. Daarom openbaart profetie allereerst Gods woorden en leiding
 
Daartegenover laat veel wat we vandaag de dag voor een profetische bediening model zien staan, ons geloven dat een belangrijk deel ervan het lezen van de verborgen geheimen van het hart is. Maar begrijpen wat er in de harten van mensen omgaat, wat er dan ook maar model voor heeft gestaan, is ook geen overheersend thema in de praktijk van bijbelse profetie. Begrijp het niet verkeerd. Er is een rechtmatigheid aan die functie. 1 Korinthiers 14 stelt de waarde van profetie vast in de openbaring van het hart, maar noch het voorspellende element in profetie, noch de functie van het begrijpen van gedachten en geschiedenis, kwalificeren als de meest belangrijke focus van een profetische bediening, ook al lijken deze twee dingen de functies te zijn waar de moderne kerk zich het meest op richt.
 
Jeremia 1:10 definieert de roeping en de opdracht van de profeet Jeremia. Het beschrijft in dit proces de meest belangrijke functie en effect van het profetische woord, in wat voor mode of model het ook komt. De bediening van onderwijs kan ons versterken, preken mogen ons inspireren, maar het echte profetische woord, het woord met de profetische kant er aan, gaat veel verder.
 
Zie, ik heb je heden aangesteld over de naties en de koninkrijken om op te pakken en af te breken, om te verwoesten en te niet te doen, om te bouwen en te planten.
 
Elia, in 1 Koningen 18, offerde aanbidding in offerande – profetische aanbidding – op de berg tegen 450 profeten van Baäl. Hij deed dat op hun eigen grond, en won een overtuigende overwinning voor het verzamelde volk van Israël. Vuur daalde neer uit de hemel en verteerde het altaar, het offer, het water dat hij in de greppel gegoten had en zelfs de stenen. Hij draaide zich om en doodde alleen alle 450 profeten van Baäl. Profetische offerande – profetische aanbidding – zette een kracht vrij die hen allemaal verwoestte en de gebondenheid van het volk aan de valse god Baäl verbrak. Het ontwortelde het volk van de afgodendienst en grondvestte hen –plantte hen – in echt geloof. Profetische aanbidding verwoestte het bolwerk van de vijand en keerde mensen af van de duisternis. David's bevelhebbers hadden profetische aanbidding nodig, niet slechts gewijde aanbidding, om de strategische doelen van de oorlog te bereiken.
 
Jesaja 55:10-13 “Want zoals de regen en de sneeuw van de hemel neerdaalt en daarheen niet weerkeert, maar doorvochtigt eerst de aarde en maakt haar vruchtbaar en doet haar uitspruiten en geeft zaad aan de zaaier en brood aan de eter, alzo zal mijn woord, dat uit mijn mond uitgaat, ook zijn; het zal niet ledig tot Mij wederkeren, maar het zal doen wat Mij behaagt en dat volbrengen, waartoe Ik het zend. Want in vreugde zult gij uittrekken en in vrede geleid worden; de bergen en de heuvelen zullen voor u uitbreken in gejuich en alle bomen des velds zullen in de handen klappen. Voor een doornstruik zal een cypresopschieten, voor een distel zal een mirt opschieten, en het zal de Here zijn tot een naam, tot een eeuwig teken dat niet uitgeroeid zal worden.”
 
Het oprechte profetische woord volbrengt dingen. Het pakt op en breekt af, verwoest en doet te niet, bouwt en plant. Het resultaat is dat mensen van God het leven met vreugde, vrede en overwinning in hun harten tegemoet treden.
 
Profetische aanbidding laat echte dingen gebeuren, maar omdat het muziek is, laat het het zwaard van het woord zelfs dieper bij ons naar binnen gaan dan het gesproken profetische woord kan. Muziek snijdt in het hart, het motiveert de ziel, laat ons voelen en neemt onze geest gevangen op manieren dat het gesproken woord niet kan.
 
Daarom verandert en brengt profetische aanbidding ons op orde, terwijl het het werk van onze tegenstander de duivel verwoest. In profetische aanbidding raken we het heilige op een unieke manier aan. God spreekt krachtig tot ons in en door profetische aanbidding. We genieten er niet alleen van, we worden er door veranderd. Ik geloof dat men daarom soms trilt, of uitroept of valt als die zalving op ons komt. In profetische aanbidding pakt God op en breekt Hij af, Hij verwoest en doet te niet, Hij bouwt en plant tot in de verste hoekjes van ons hart.
 
 
Ja, je merkt waarschijnlijk dat je na profetische aanbidding meer moeite hebt om bepaalde zonden te onderdrukken dan ervoor. Klinkt dat vreemd? Zo kun je bijvoorbeeld na een geweldige tijd van aanbidding op weg naar huis ruzie maken met je vrouw of man en je hebt er geen flauwe notie van waarom. Je kunt er totaal van in de war zijn dat je zo’n moment van heiligheid achter je kunt laten en zo snel tot zonde vervallen. Na een ervaring met profetische aanbidding merk je dat je dingen denkt waar je al lang niet over gedacht had en waar je liever ook niet aan wilt denken. Oude onzekerheden kunnen weer de kop op steken, waarvan je dacht dat je er al lang mee afgerekend had. Misschien komen er zelfslustgevoelens weer naar boven die, naar je dacht, al lang verdwenen waren. Je vraagt je af waar het vandaan komt en je bedenkt dat het misschien de duivel is, maar die is het niet.
 
Als het niet de duivel is, wat is het dan? Het is zeker niet demonisch, en er was ook niets verkeerd met de aanbidding of een demonisch iemand die jou in de aanbiddingstijd aanraakte, of enige andere vreemde reden voor benauwdheid die we tegenwoordig naar voren brengen om ons bang te maken voor onreine mensen of zelfs opwekking
 
Oude zonde komt soms naar boven wanneer we het heilige gevoeld hebben, want de profetische kant van het woord van God en de aanbidding van de Heer dringt diep bij ons binnen om te openbaren wat er al is, verborgen en/of slapend. Zou je niet liever zonde aan het licht gebracht en gereinigd zien dan zonde die onderdrukt en beheerst wordt? Zonde komt soms na profetische aanbidding naar boven – en vanwegeprofetische aanbidding – omdat “het woord van God scherper is dan een tweesnijdend zwaard en het dringt door, zo diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en het schift overleggingen en gedachten des harten.” (Hebreeën 4:12)
 
God gaat aan het werk door profetische aanbidding en schudt dingen in ons wakker die wakker gemaakt moeten worden, zodat we er van bevrijd kunnen worden. Hij gaat aan het werk om oude zonde te ontwortelen en te verwoesten, om nieuwe elementen van karakter en heiligheid die het karakter van Jezus weerspiegelen, te planten en te bouwen. De geest van religie onderdrukt en bedwingt slechts de zonde, maar de Geest van Jezus openbaart en ontwapent het door het reinigende bloed van Jezus en door de werking van Zijn Woord
 
1 Kor. 14:24-25“Maar als allen profeteren en er komt een ongelovige of toehoorder binnen, dan wordt hij door allen weerlegd, wordt hij door allen doorgrond, het verborgene van zijn hart komt aan het licht en hij zal zich ter aarde werpen, God aanbidden en belijden, dat God inderdaad in uw midden is.
Een ontmoeting met profetische aanbidding kan daarom een verlangen inspireren om te vluchten, omdat het dingen wakker maakt en ons hart laat zien zelfs als het gezegend wordt. Daar kan een openbaring van zonde uit voort komen, maar het kan ook heilig verlangen openbaren. Ik woonde een ‘Catch the Fire” conferentie in Toronto bij in 1996 toen David Ruis de aanbidding leidde voor zo’n 5000 mensen. Er zat een profetische scherpte in en God ging aan het werk in mijn hart om op te pakken en te planten. De openbarende functie van profetie brengt het goede en het kwade naar boven in onze verlangens en bedoelingen. Ik voelde me in die periode nog al naar over mijn kerk. Mijn ouders zijn beroemd vanwege hun geweldige pionierswerk wat betreft innerlijke genezing. Anderen, die niet echt begrepen wat zij onderwijzen, hadden mij in een bedieningsstijl gemanoeuvreerd, die gebaseerd was op verwachtingen die er zo ongeveer op neer kwamen dat je een kerk als een enorm pastoraal centrum moet runnen. Als een foute toepassing van het onderwijs van mijn ouders, hield het de kerk gevangen in een ziekmakende functiestoornis van onmeedogenloze zelfgerichtheid. Gedurende die tijd van aanbidding, terwijl de Geest van de Heer door me heen stroomde, begon ik uit te roepen: “Heer, als pastorale zorg geven aan uw mensen en U dienen hetzelfde is als mijn hele leven steeds weer opnieuw de hand vasthouden van dezelfde mensen, pastorale begeleiding geven aan diezelfde mensen, terwijl ze blijven steken in navelstaren, neem me dan maar bij U. Laat me sterven. Ik wil het niet.” Ik meende elk woord ervan. De Heer antwoordde heel duidelijk: Wat wil jij doen? En het werd voor de eerste keer duidelijk voor me dat ik een profetische evangelist wilde zijn. Ik wilde zielen winnen.Na die openbaring barstte ik in huilen uit in de armen van mijn vrouw, die er geen notie van had wat er aan de hand was
 
De Heer vervolgde: Dan moet je naar huis gaan en je mensen vertellen dat zij jou vrij moeten zetten van de zalving van je ouders. Dat deed ik, en ik begon in onze kerk een revolutie in houding en focus die de weg vrij maakte voor de veranderende opwekking die een paar maanden later volgde – en die we nog steeds meemaken. Profetische aanbidding pakt op, breekt af, verwoest en doet te niet, bouwt en plant. Kortom je wordt door elkaar geschud. Sinds die levensveranderende gebeurtenis nu meer dan twee jaar geleden, ben ik een andere man geworden. En ik geniet er van!
 
Geef niet toe aan de drang om te vluchten of je geestelijk en emotioneel af te sluiten als de profetische beroering begint, ook al ziet het er naar uit dat er een heleboel modder in beroering wordt gebracht. Een vijver kan er erg schoon uit zien totdat je hem schoon begint te maken. Op dat moment komt de modder die naar de bodem was gezakt omhoog en maakt het water troebel. Je realiseert je hoe vuil het werkelijk was. Laat je niet in de war brengen door de modder. Er komt modder wanneer verborgen dingen en onreine structuren in ons ontworteld worden. Het betekent alleen dat God je vijver aan het schoon maken is. Maak het proces af. Ga de hele weg. Kom naar het kruis. Kom dicht bij Jezus. De kracht was aanwezig om je onopgeloste zonde in beroering te brengen; de kracht is er ook om er vrij van te komen. Daaromwerd het in de eerste plaats in beroering gebracht, zodat je er vrij van gezet kon worden. Als de kracht er is om te ontwortelen, is het daar ook om te planten. Dat is de functie en het proces van profetie
 
In 1998 begon God met het vrijzetten van een nieuw niveau van aanbidding in mij. Vrijheid om te dansen. Vrijheid om dingen tot uitdrukking te brengen. Liederen van de Heer. Dat kwam niet als een resultaat van een gesproken woord van profetie over mijn leven. Het kwam ook niet omdat ik een bewuste keuze maakte dat te gaan doen. Het kwam als een gevolg van de soort profetische aanbidding die God dat jaar op ons liet dalen. Het plantte iets nieuws in mij. Het bouwde iets in mij dat er of al eerder slapend was geweest of nooit eerder. Profetische aanbidding heeft een extra dimensie. Het is niet mogelijk om onder die zalving te staan en er niet door veranderd te worden
 
Open je hart er voor, en als de Heer zonde of moeite openbaart door het naar boven te laten komen, stop dan niet bij de openbaring van de zonde. Maak het proces af. Laat God ontwortelen, maar laat Hem ook planten. Laat Hem verwoesten, maar laat Hem ook bouwen. Anders kan profetische aanbidding helemaal niet leuk zijn, maar als je God aan het werk laat, kan het de geweldigste, meest bevoorrechtte, krachtigste ervaring van je leven worden
 
Profetische aanbidding kan ook een instrument voor lichamelijke genezing zijn. De bijbelse geschiedschrijving laat ons bijvoorbeeld zien dat Elia en Eliza genezing als onderdeel van hun bediening hadden. Ik verweef genezingsdiensten in onze kerk vaak met aanbidding als de zalving daartoe aanzet. Welke atmosfeer zou beter zijn? Waarom zou men wachten op een uitnodiging na de preek, zoals zo vaak gedaan wordt? Ik hoef alleen maar het team naar voren te roepen en dan een uitnodiging te geven aan hen die genezing nodig hebben, en die te ontvangen als we aanbidden. Ik pas dit niet toe als een methode of praktijk, maar als ik ervaar dat de Heilige Geest aan het werk is in onze aanbidding met die soort kracht, handel ik er naar. Het betekent vaak dat de collecte opgehaald of afkondigingen gedaan moeten worden over de lichamen heen die onder de kracht gevallen zijn. Opwekking kan rommelig zijn, maar het is wel leuk! Alleen als we aanbiddingsleiders niet de priesterlijke positie en autoriteit toekennen die hen verschuldigd is, zoals bij de Levieten, kan dit nooit gebeuren
 

Voor mij is dit allemaal erg gemakkelijk, behalve pastor ben ik ook aanbiddingsleider. Een pastor die niet tevens aanbiddingsleider is, moet een stukje leiding afstaan, of signalen afspreken die hij gebruikt om te communiceren met de aanbiddingsleider in de voortgang van de aanbidding 

Profetische Aanbidding (2)

 

Hoe ziet profetische aanbidding er uit en hoe wordt het gedaan?
 
De apostel Paul sprak er over in Efeze 5:18-19
“En bedrinkt u niet aan wijn, waarin bandeloosheid is, maar wordt vervuld met de Geest, en spreekt onder elkander in psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zingt en jubelt de Here van harte.”  
 
In profetische aanbidding spreken we tegen elkaar en tegen de Heer, of we ons dat nu bewust zijn of niet. Daarom mag aanbidding nooit een uitvoering vanaf het podium zijn. Sommige mensen protesteren: “Ik wil liever luisteren”. Dat mag zo zijn, maar gezamenlijke aanbidding gaat nooit over het genieten van één persoon. In het samen zingen spreken we tegen elkaar, bemoedigen we elkaar, verheffen we elkaar. We delen de aanwezigheid van de Heer en zelfs zijn Woord, de een tegen de ander, als we de persoon naast ons horen zingen, als die persoon ons hoort zingen en als de klank van al onze stemmen samen oprijst,tegen elkaar sprekend, in liederen. Gezamenlijke aanbidding kan en moet een profetische dimensie in zich hebben. Efeze 5:18-19 bevat een lijst met drie categorieën liederen.Psalmen de eerste. In een psalm zingen we de woorden van de bijbel met een melodie die iedereen kent en herkent. De tweede categorie is de gezangen. Laat het beeld van klassieke muziek van honderden jaren oud waarbij een modern publiek zich verveelt en gewoonlijk zo hoog is dat alleen de sopranen onder ons er bij kunnen, uit je geest verdwijnen. De gezangen categorie gaat veel verder. Oud of nieuw, een gezang is gewoon een lied waarvan melodie en tekst in iemands hart ontstonden en welke het lichaam van Christus heeft leren samen zingen. Klassieke gezangen kunnen onderdeel van profetische aanbidding zijn en zij behouden de capaciteit om ons te inspireren, maar bij ons richten we ons op hedendaagse liederen. We geloven dat deze het best tot de cultuur die we willen bereiken, spreken.
 
Een psalm of gezang kan ons met profetische kracht aanraken, als de Heer tot het lichaam van Christus komt met een profetische zalving. Het kan gebeuren dat de aanbiddingsleider de leiding van de Geest volgt om een psalm of gezang op een bepaalde manier te gebruiken, het zo arrangerend dat we dichter in de aanwezigheid van de Heer komen, een crescendo opbouwend, ons meenemend naar rustige plaatsen, reagerend op de Geest van God. Soms is het alleen een ander niveau van passie welke de Heer geeft en ontlokt aan de harten van de mensen. Het punt is dat plotseling een lied dat we zo vaak gezongen hebben, doordrongen wordt van een nieuwe zalving die ons op een nieuwe manier doordringt, zodat we dingen voelen die we nooit eerder voelden. De atmosfeer wordt vol van de aanwezigheid van God en Hij begint een soeverein en openbarend werk in mensen. God verandert ons, bemoedigend, afbrekend, verwoestend en te niet doend, bouwend en plantend. Profetische aanbidding verandert ons, of raakt in ieder geval onze geest aan om te veranderen als we dat toestaan en als we er voor kiezen om niet voor de invloed er van te vluchten.
 
De derde categorie liederen, het geestelijke lied, komt van de Geest van God en niet uit het hart van mensen – hoewel het door het hart van mensen kan komen en gekleurd wordt door het hart waar het door heen komt. Een geestelijk lied is niet een lied dat we al eerder gezongen hebben of dat we al kennen. God Zelf dicteert het geestelijke lied op het moment, in de stroom van onze aanbidding, omdat Hijzelf iets te zeggen heeft of iets wil doen in ons. Het is Zijn lied, het lied van de Heer.
 
Het is profetisch want het gaat voort met een doel. In het lied brengt God iets wezenlijks tot stand. Somsverklaren de woorden wat God op dat moment aan het doen is in mensen. Genezend. Uitnodigend. De krachten van het kwade in de geest overwinnend. Op andere momenten kan het profetie zijn – gericht op de machten in de hemelse gewesten om bekend te maken wat God er aan doet om hen te verslaan. Het kunnen woorden van terechtwijzing zijn of woorden die iets afbreken dat ons hindert of Hem blokkeert. Het kan een woord van uitnodiging zijn om dieper in Zijn tegenwoordigheid te komen, of een oproep tot bekering. Vaak brengt een profetisch lied zegen op een bepaald terrein van ons leven. Van tijd tot tijd kan het zelfs direct confronteren met zonde en toestanden
 
 
Een geestelijk lied moet geen uitdrukking van persoonlijke gevoelens en noden zijn. Die soort ‘lied van de Heer’ hoort thuis. Wat in de gezamenlijke aanbidding gebeurt, moet over Gods kinderen gaan. Als ik de aanbidding leid en ik voel dat er een lied van de Heer komt, neem ik een ogenblik om te luisteren. Het gevoel is vaak dat ik een lied ‘hoor’ in mijn hart dat ik niet echt kan horen, maar meervoelen. Het kan ook als een drukkend gevoel in mij opwellen dat niet echt bij mij hoort. Ik weet dan dat het de Heilige Geest is.
 
Heel vaak laat ik de instrumenten een aantal akkoorden spelen die gebruikt werden in het lied er aan voorafgaand. Dat geeft ons een spoor om langs te gaan, terwijl we op de Heer wachten zodat we onze eigen concentratie noch die van de gemeente verliezen. Misschien zing ik een poosje in tongen, terwijl ik luister. Ik luister tot ik een gevoel ontvang over wat de Geest van Jezus zegt en totdat ik minstens een fragment van een melodie oppik dat een basis vormt voor wat er na komt. Ik luister ook naar het begin van een woord. “Heer, wat is de inhoud van wat ik voel?” Als ik dan het begin van die inspiratie heb, open ik mijn mond en begin. Daarna, vloeit het gewoon verder.
 
Vaak krijg ik het gevoel dat ik zelf niet het profetische lied heb, maar iemand anders in het team, en dus wacht ik, of zeg ik iemands naam als ik het aan die persoon zie. Dit werkt het beste met een team dat elkaar goed kent. Een goed team werkt met een scala aan tekens, sommige gevoeld, sommige onbewust en sommige openlijk, die hen in staat stellen om te communiceren en samen op te trekken. Dit maakt de zaak van karakter van het opperste belang. Disharmonie of mopperen in het team kan deze soort stroomerg snel afdammen.
 
Het resultaat van dit proces is soms een solo, iets dat gezongen wordt voor de gemeente om te horen en in zich op te nemen. Op andere momenten is het lied dat volgt een lied dat door de gemeente samen met het team gezongen wordt. Terwijl we het samen zingen, vormt de kracht van de boodschap zich en wordt deel van ons, het woord van de Heer plantend en vestigend. De verslijnen hiervoor moeten kort en gemakkelijk te leren zijn, zodat men ze kan volgen. Als we samen herhalen, wortelt het lied zich in ons hart, de waarheid er van wordt werkelijkheid in ons en we kennen de kracht van God.
 
In Openbaringen 15:3 zien we hetzelfde. Het vers refereert aan twee soorten liederen,zij zongen het lied van Mozes, de dienstknecht van God en het lied van het Lam.
 
Eén lied kwam van de man Mozes, het andere van Jezus, het Lam. Profetische aanbidding omvat het hemelse en het aardse. Dit vers beschrijft met andere woorden de liederen die uit het hart van de mens komen, evenals de liederen die direct van Jezus komen. Psalmen, gezangen en geestelijke liederen.
 
Deut. 31:19 “Nu dan, schrijf dit lied op en leer het de Israëlieten, leg het hun op de lippen, opdat dit lied Mij tot getuige zij tegen de Israëlieten.”
 
Wat kan er meer profetisch zijn? God zendt een lied en beveelt dan zijn dienstknechten om dat aan zijn volk te leren en het een getuigenis te laten zijn om hen hun zonde te laten zien, om op te pakken en af te breken, te verwoesten en te niet te doen, te bouwen en te planten.
 
Psalm 40:3 “Hij gaf mij een nieuw lied in de mond, een lofzang aan onze God. Mogen velen het zien en vrezen, en op de Here vertrouwen.”
 
Het profetische lied van God brengt iets tot stand. Hij zelf legde het lied in de mond van de psalmist en het ging met profetische kracht uit om anderen voor de Heer te winnen, te zorgen dat ze gingen vertrouwen, te zorgen dat ze God respecteerden. Neem er notitie van dat de psalmist het lied publiek overbracht zo dat veel mensen het zouden horen en veel mensen het zouden zien. Mensen van buitenaf moeten met profetische aanbidding van Gods volk in aanraking komen. Op basis van de bijbel geloof ik dat dat een krachtige profetische en evangelisatie functie kan hebben.
 
 
Psalm 32:7 “Gij omringt mij met jubelzangen van bevrijding”
 
In deze context is het niet zo dat ik mezelf omring met persoonlijke liederen uit mijn eigen hart. De psalmist spreekt over profetische liederen van het hart van God. U Heer, omringt mij. En omdat het profetische liederen zijn, hebben ze ook profetische kracht. Zij brengen bevrijding. Zij brengen iets wezenlijks tot stand. Zij ontwortelen de vijand en ze planten jou en mij.
 
Profetische muziek wint zielen, want het hier bovenstaande werkt niet alleen voor de gelovige maar ook voor de ongelovige. Als Bob Dylan een wereldgeneratie kan inspireren met liederen die men profetisch noemt, hoe veel te meer kunnen wij dan niet de ongelovige inspireren door middel van de Heilige Geest? We zullen dat nooit met liederen kunnen doen, die vol zijn van christelijke cliché’s en taal voor ‘insiders’ die de wereld daarbuiten nooit kan bevatten. Als wij de wereld opnieuw willen bereiken, moeten we opnieuw gaan leren om menselijk te zijn, door liederen te zingen die begrijpbare taal bevatten, op een dusdanige hartstochtelijk niveau en in zo’n vorm dat de wereld met ons mee kan voelen.
 
We hebben in het kort een geweldige verschuiving van stijl en geest in de wereld van de christelijke muziek nodig. Zonder hoeven we er niet op te rekenen dat we meer hebben dan een preek voor het koor. We moeten voor muzikanten bidden die gaan schrijven en het voorleven, zodat het lichaam van Christus als een geheel het kan pakken. We moeten bidden voor openingen in het gesloten systeem van de christelijke handel welke zo effectief buitensluit wat anders, vernieuwend en revolutionair is. We hebben genoeg werk te doen, maar ik geloof dat dit iets is wat God wil. Hij zal daarom ook het tot stand brengen mogelijk maken.
 

Tot slot geloof ik dat de Heer een ieder van ons onze eigen profetische aanbidding op elk tijdstip en overal kan geven. Ik geloof dat we als we er naar gaan luisteren en er tijd voor nemen, we het zullen zien gebeuren. We zullen er kracht in vinden om een heleboel gebroken zaken te herstellen en om grote overwinningen voor God te behalen. Ongelovigen zullen opgeroepen worden Hem te vrezen. Het is een strategische zet. 

De betekenis van de zalving - Aanbidden is het 'zalven' van de Heer

 

 


De betekenis van de zalving van de Heer door Maria van Betanië 

door: Hugo Bouter 

'Jezus dan kwam zes dagen voor het Pascha in Betanië, waar Lazarus was, de gestorvene, die Jezus uit de doden had opgewekt. Zij maakten daar dan een maaltijd voor Hem klaar, en Marta diende; Lazarus nu was een van hen die met Hem aanlagen. Maria dan nam een pond balsem van onvervalste, kostbare nardus, zalfde de voeten van Jezus en droogde Zijn voeten met haar haren af; en het huis werd met de geur van de balsem vervuld.' Johannes 12:1-3


Aanbidden is het 'zalven' van de Heer 

Een mooi bijbels voorbeeld van aanbidding vinden wij in Johannes 12. De Heer Jezus zou in de dood gaan, en Maria van Betanië wist dit doordat zij aan de voeten van de Heer had gezeten en Zijn onderwijs had genoten. Zij voorvoelde wat er zou gebeuren. Daarom wilde zij Hem zalven , d.i. Hem balsemen met het oog op Zijn begrafenis. De Heer onderkende dat en Hij sprak Zijn grote waardering uit voor haar liefdedaad. Maria had haar onvervalste, kostbare nardus bewaard 'voor de dag van Zijn begrafenis' (Joh. 12:7). Het doel van de zalving was dus een balseming! Dit wordt bevestigd door het verslag van de evangelisten Matteüs en Marcus: Maria zalfde Christus' lichaam van tevóren voor de begrafenis (Matt. 26:12; Marc. 14:8). 

Deze zalving was niet bedoeld om Hem aan te stellen in een bepaalde functie, zoals dat onder het Oude Verbond gebruikelijk was. Toen werden er mensen gezalfd als koning, priester, of profeet. Natuurlijk is Christus gezalfd tot Koning, Priester en Profeet. Dat is door God Zelf gebeurd; en de Heer bekleedt inderdaad al deze ambten. Maar Hem zalven als de Gestorvene is iets anders! Dat houdt in - en dat is de symbolische waarde van de daad van Maria voor ons - dat wij Hem eren als de Gestorvene, Hem gedenken in Zijn lijden en sterven, Zijn dood verkondigen totdat Hij komt. Niet wijzelf als degenen die vroeger dood waren, maar door Hem tot nieuw leven zijn gewekt (zoals hier wordt getoond in Lazarus), staan hierbij centraal. Het gaat om Hém die kwam om Zijn leven af te leggen, om de Levensvorst die vrijwillig in de dood ging om het leven te hernemen aan de overzijde van dood en graf (Joh. 10:17-18; Hand. 3:15).

Pascha en Avondmaal 

Het Pascha was het feest van Israëls verlossing uit Egypte. Zo is het Avondmaal het feest van onze verlossing uit de tegenwoordige boze wereld. Wij zijn gered van het oordeel; wij waren dood en zijn weer levend geworden. Maar het Avondmaal is speciaal de maaltijd van de Heer . Deze maaltijd is voor Hém die ons liefhad tot in de dood, en wel om Hem te eren en Hem groot te maken. 

Vergelijk hiermee het grote bruiloftsmaal dat de Koning - een beeld van God de Vader - voor Zijn Zoon aanrichtte (Matt. 22:2). En ook de bruiloft te Kana, waar Jezus aanvankelijk slechts één van de genodigden was (met Zijn discipelen). Hij kwam daar echter centraal te staan, toen Hij het water in wijn veranderde en op die manier Zijn goddelijke heerlijkheid openbaarde (Joh. 2:11). Die goddelijke heerlijkheid bleek eveneens bij het wonder van de opwekking van Lazarus (Joh. 11:4,40). 

In overeenstemming daarmee is het een passend detail in het verslag van de evangelist Johannes, dat Maria hier (waar de Zoon Zijn goddelijke glorie onthulde) slechts de voeten van Jezus zalfde (Joh. 12:3). Zij droogde Zijn voeten ook af met haar haren; daarmee legde zij haar eer, haar heerlijkheid af aan Zijn voeten
(vgl. 1 Kor. 11:15).

Volgens Matteüs en Marcus, waar wij de Heer respectievelijk als de Koning en de Dienstknecht-Profeet zien, was het ook zo dat de olie op Zijn hoofd werd uitgegoten. Ongetwijfeld werden bij deze gebeurtenis zowel het hoofd als de voeten van de Heer gezalfd, maar de weergave van Johannes is in overeenstemming met het verheven karakter waarin de Heer in dit evangelie wordt getekend.

Aanbidding kost ons alles

Alleen Marcus vermeldt dat de albasten fles met kostbare nardus gebroken werd (Marc. 14:3). Dit was ook een symbolische handeling met een diepe betekenis. Aanbidding kost alles. Christus heeft Zijn leven opgeofferd. Hij werd om onze ongerechtigheden 'verbrijzeld' en het kostbare offer van Zijn leven werd uitgegoten in de dood (Jes. 53:5,12). Het is niet anders met de kostbare schat, die wij als gelovigen met ons omdragen in onze lichamen. Deze 'aarden vaten' worden aan de werking van de dood overgegeven om Jezus' wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees (2 Kor. 4:7-18; vgl. het breken van de kruiken door de mannen van Gideon in Richt. 7:16vv.). Verder zien wij in Johannes 12 bij Marta het aspect van de dienst. Marta diende (Joh. 12:2), zoals zij dat ook deed in haar eigen huis (Luc. 10:40). Hier werd zij echter niet meer totaal in beslag genomen door het belang en de betekenis van haar eigen dienst; alles gebeurde nu in harmonie met de Meester. Lazarus tekent het aspect van de gemeenschap, het aanzitten, het aanliggen in de nabijheid van de Heer. In Maria, die in Lucas 10 aan de voeten van de Heer zat om naar Zijn woord te luisteren, hebben wij hier duidelijk het aspect van de aanbidding . Het een kan niet zonder het ander: het beluisteren van Zijn woord brengt ons vanzelf tot aanbidding van Zijn Persoon. Gemeenschap, dienst en aanbidding in de nabijheid van de Meester: dat zijn de drie dingen die ons als leden van 'Gods huisgezin' moeten kenmerken.

Een goed werk aan Hem

De liefdedaad van Maria had twee gevolgen. In de eerste plaats vervulde de geur van de nardus het huis. Er was een atmosfeer van aanbidding, die herinnerde aan die in het heiligdom waar de priesters dagelijks dienst deden en welriekend reukwerk op het gouden altaar ontstaken (Ex. 30:7-8). Dit brengt ons tot de vraag hoe het staat met de gezinnen van de gelovigen in onze dagen: Is Christus daar de verheven Gast? Is daar de zalfolie van de aanbidding te vinden? Hoe staat het met onze gemeenten? Zijn die als ware tempels van de levende God vervuld met de geur van de lofprijzing en de aanbidding van het Lam? Daarop volgde echter de reactie van Judas Iskariot en de overige discipelen. Het licht van Christus maakt alles openbaar en toont ook de corruptie van het menselijk hart: Judas was een dief (Joh. 12:6). De Heer zou ook niet altijd bij hen op aarde blijven, de armen zouden er wel altijd zijn. Hij zou terugkeren naar de Vader en voortaan het Middelpunt van de hemelse heerlijkheid vormen. Maria had een goed werk aan Hem verricht, toen dat op aarde nog mogelijk was. Dit goede werk aan Hem was een werk voor Hem persóónlijk, een daad die uitdrukking gaf aan haar persoonlijke liefde en achting voor Hem (Matt. 26:10; Marc. 14:6). Dit is een belangrijk voorbeeld voor ons als christenen. Bij de viering van het Avondmaal mogen wij de kostbare nardus van onze aanbidding telkens weer aan Hem aanbieden en het hart van de Meester verblijden met onze offeranden van lof en dank (vgl. Hoogl. 1:12). En wijzelf komen daarbij niets tekort: de geur van de balsem in het huis van God verblijdt ook ónze harten. Zo genieten wij op aarde reeds de voorsmaak van het hémelse bruiloftsmaal, de bruiloft van het Lam (Openb. 19).

Bron: Internet
 

 

Laat het Huis gevult zijn

 

 

Laat het huis gevuld zijn met wierrook van aan bidding
Laat het huis gevuld zijn met de wolk van mijn geest
Laat het huis gevuld zijn met het brood van eeuwig leven
Laat het huis gevuld zijn met mijn geur

Want ik wil komen met mijn geest
En doorwaaien heel het huis
Ik wil het maken tot een tempel
Waar ik woon
Laat mijn leven in je zijn
Ik maak je heilig, puur en rein
Ik laat het levend water stromen door je heen

Laat het huis gekleed zijn met kleden van fijn linnen
Laat het huis gekleed zijn met gerechtigheid en trouw
Laat het huis gekleurd zijn door het bloed van Uw Zoon Jezus
Laat het huis gereinigd zijn en schoon

Want U wilt komen met Uw geest
En doorwaaien heel het huis
U wilt het maken tot een tempel
Waar U woont
Laat Uw leven in ons zijn
maak ons heilig, puur en rein
laat het levend water stromen door ons heen

Heer wij roepen tot U
Kom opnieuw met Uw vuur
Wij verlangen naar echtheid
En leg het diep in ons hart

Heer wees welkom met Uw geest
En doorwaaien heel het huis
wil het maken tot een tempel
Waar U woont
Laat Uw leven in ons zijn
maak ons heilig, puur en rein
laat het levend water stromen door ons heen 

 

Recent Videos

2076 views - 0 comments
2417 views - 0 comments
3179 views - 1 comment